Het licht breekt door – en wordt weer opgeslokt. Zo loopt de kosmische touwtrekkerij door de geschiedenis: de islam als licht in de middeleeuwen, later gekaapt door de duisternis. Rome, Hitler, het zionisme, Israël en nieuwe allianties in het Oosten – ze passen allemaal in het profetische panorama van de Openbaring. Door Kai Mester

Leestijd: 7 minuten

Ik zag ooit een volle maan achter een wolkenmuur tevoorschijn komen, om kort daarna weer te verdwijnen. Minutenlang was het een aangrijpend schouwspel – licht versus duisternis. Uiteindelijk won de maan.

Dit is precies wat we in de wereldgeschiedenis zien: het licht breekt door – om vervolgens weer in de schaduw te worden geworpen. Eerst het paradijs, dan de zondvloed. Het licht op de Sinaï, de duisternis in Gibea. Hoop door David en Salomo, de desintegratie in een verdeeld koninkrijk, en uiteindelijk de Babylonische ballingschap. De dageraad door Jezus, gevolgd door de christenvervolging en de donkere middeleeuwen. Wat een enorm getouwtrek!

De Vijfde Trompet – een Cultuuroorlog

De vijfde bazuin wordt vaak geïnterpreteerd als een verwijzing naar de eerste eeuwen van de islam: als Gods tuchtroede voor het Westen met zijn decadente, Romeinse staatskerk. Maar de daadwerkelijke klap tegen Rome was niet militair – het was de rook uit de afgrond (Openbaring 9) die het licht van het pausdom verduisterde: een spirituele cultuuroorlog. Het deed Rome meer schudden dan de Arabische en Perzische strijders. Wetenschap, vrijheid en tolerantie uit het Oosten vonden hun weg naar de harten van Europeanen en ontketenden hervormingen en revoluties die het gezicht van het Westen tot op de dag van vandaag vormgeven – en stuwden de Verenigde Staten naar de positie van leidende wereldmacht.

Gekaapte islam

Hoe liberaal, progressief en anti-Romeins de oorspronkelijke impuls uit de Arabische woestijn ook was, de fundamentalistische islam bleek later wreed en middeleeuws. Een patroon wordt hier duidelijk: keer op keer kapen duistere machten de bewegingen die God ooit heeft gewekt als tegenwicht tegen het kwaad.

De islam was ooit de grootste bedreiging voor Rome – en tegelijkertijd een lichtpuntje in de donkere middeleeuwen. Toen Rome in 1840 zijn "dodelijke wond" kreeg en de adventistische beweging aan kracht won, leek haar bijbelse opdracht van de vijfde en zesde bazuin vervuld.

Nieuwe bedreiging voor de Joden

Eeuwenlang genoten Joden meer vrijheid en bescherming in moslimgebieden dan in Europa. Nu gaf de dodelijke wond van Rome ook de Europese Joden een zucht van verlichting. Maar toen stond er een vijand op, nog wreder dan Rome: Adolf Hitler. Miljoenen Joden werden uitgeroeid – en wel door een man die, hoewel hij niet langer de mis bijwoonde, de katholieke kerk nooit formeel had verlaten. De duisternis bleef inventief – en vond steeds nieuwe vormen om haar vernietigende werk voort te zetten.

Zionisme en nieuwe conflicten

Het zionisme leidde uiteindelijk veel Joden terug naar het land van hun vaderen. Met de stichting van de staat Israël in 1948 had de islam plotseling een nieuwe vijand aan zijn voeten: een volk dat net uit de Holocaust was gekomen met een ontembare levenslust en een enorme energie. De moslimwereld vocht terug – Israël sloeg terug. En zo werd Israël, bijna van de ene op de andere dag, de aartsvijand van de islamitische landen.

Camouflagekunstenaars van de duisternis

De geschiedenis laat zien dat de duisternis een meester in vermomming is. Keer op keer neemt ze de vorm aan van krachten die een bedreiging voor haar zouden kunnen vormen – om ze vervolgens bij de wortel aan te vallen en onschadelijk te maken:

• Aanvankelijk gedroeg de kerk zich op een ‘christelijke’ manier: ze verborg het evangelie onder tradities en Latijnse formules en vervolgde andersdenkenden.
• Vervolgens presenteerde ze zichzelf als ‘verlicht’ en ‘revolutionair’ – om de critici van Rome tot het atheïsme te drijven en de Bijbel te verbieden.
• Later vermomde de kerk zich als een protestantse, interkerkelijke kerk, bracht zij het evangelie op charismatische wijze in emoties en misbruikte zij het politiek.
• Uiteindelijk leidde het de islam naar zijn eigen wrede ‘Middeleeuwen’.

Of, om het anders te zeggen: toen het evangelie niet langer te stoppen was en elke uithoek van de wereld bereikte, veroverde de vijand het christendom van binnenuit. Toen de geest van de islam de Europeanen tegen Rome opzette, zorgde de duisternis ervoor dat ze, in hun verlangen naar vrijheid, de Bijbel en God overboord gooiden. Toen protestanten een thuis vonden in de Nieuwe Wereld en als wereldmacht tevoorschijn kwamen, hadden duistere krachten hun project al geïnfiltreerd, en Openbaring voorspelt: De VS zullen Rome naar zijn uiteindelijke glorie leiden (Openbaring 13).

Heropleving of toe-eigening?

Zou het kunnen dat de duisternis elke oprechte opwekking, elke terugkeer tot God, onmiddellijk wil overnemen? Of het nu de Adventkerk in de 19e eeuw was via totalitaire tendensen binnen haar eigen gelederen, of in de 20e eeuw via allianties in het onderwijs, de gezondheidszorg en de welzijnssector? Altijd in strijd met de aanbevelingen van de profetische stem van Ellen White, natuurlijk.

Zou de opwekkingsbeweging die we in het Republikeinse kamp in de VS zien, misschien ook een coëxistentie kunnen zijn? Aan de ene kant zijn er mensen die oprecht naar Gods Woord luisteren en zich een stukje verder laten leiden naar de Bijbelse Jezus en de barmhartige God die Hij ons heeft getoond. Aan de andere kant zijn er vertegenwoordigers van de duisternis die haat en geweld verspreiden.

Dit vereist de gave van onderscheidingsvermogen. Anders ga je al snel in stereotypen denken, laat je je afleiden door stropoppen en vertroebel je je oriëntatie.

We zouden waarschijnlijk geen nieuwe list van de vijand verwachten als de Bijbelse profetie er niet op zou wijzen:

Een nieuw bondgenootschap in aantocht?

Het boek Openbaring kondigt aan dat de laatste wereldmacht zal herrijzen uit de "diepten" – de afgrond van de (Arabische) woestijn van zand en steen (Openbaring 17:8). Zullen de Arabische leiders uiteindelijk de krachten bundelen met het pausdom in hun strijd voor vrede? De eerste tekenen zijn zichtbaar: in Abu Dhabi, de Abrahamitisch familiehuis – Symbool van een alliantie die profetisch gezien meer vragen oproept dan beantwoordt.

Trumps aanpak van Arabische koninklijke families om een ​​vredesraad te vormen die de wereld naar een gouden toekomst zou leiden, zou ook in deze richting kunnen wijzen. Maar de tijd zal leren hoe de zaken zich ontwikkelen.


Hoop uit het Oosten

Het is opmerkelijk dat de Bijbel de laatste grote opwekking – de late regen en de luide roep – verbindt met het Oosten. Jesaja (60:1-7) beschrijft dat deze bijzondere weerklank vindt in landen waar kamelen, goud en wierook vandaan komen: Midian, Efa, Seba, Kedar en Nebajot – afstammelingen van Abraham, die in de Bijbel worden aangeduid als zonen van het Oosten – moeten de lof van de Heer verkondigen. In Openbaring (7:2) stijgt de verzegelende engel op uit het oosten. Ezechiël (43:2) en Johannes (Openbaring 18:1) zien Gods glorie uit het oosten komen, "brullend als vele wateren, en de aarde werd zeer verlicht door zijn glorie... en de aarde werd verlicht door zijn glans" (Ezechiël 43:2; Openbaring 18:1).

Zelfs toen kwamen de wind die de Rode Zee splijtte, de koningin van Seba, de bevrijding door koning Cyrus en de wezen allemaal uit het oosten. Ook Jezus' wederkomst wordt voorgesteld als komende uit het oosten (Matteüs 24:27). Maar daartussenin zal de voorbereiding op zijn komst plaatsvinden, net zoals de opgang van de morgenster in ons hart (2 Petrus 1:19), namelijk vanuit het oosten. Wat dat precies betekent? De tijd zal het leren.

Reden om te schitteren

Bijbelse profetieën onthullen ons al deze ontwikkelingen – niet om ons bang te maken, maar om ons richting te geven. Zodat we in deze chaos op God kunnen vertrouwen, zijn essentie kunnen absorberen en uitstralen.

Zodat wij kunnen stralen als sterren in het midden van de duisternis:

"Velen zullen gelouterd, gelouterd en beproefd worden, maar de goddelozen zullen goddeloos handelen. Alle goddelozen zullen het niet begrijpen, maar de verstandigen zullen het begrijpen. De verstandigen zullen stralen als de glans van de hemel, en zij zullen velen naar gerechtigheid leiden als de sterren, voor eeuwig en altijd." (Daniël 12:10, 3) We kunnen tot het "overblijfsel" behoren – en tegelijkertijd openstaan ​​voor het herkennen van het overblijfsel dat God in alle opwekkingsbewegingen heeft. We kunnen hen in ons hart en onze gebeden opnemen. Want God is aan het werk – en zijn licht zal uiteindelijk zegevieren.

Einde van de serie artikelen

Terug naar deel 1: Touwtrekken in de kosmos: toen God een stap terug deed – en Lucifer kortstondig vooruitgang boekte